Styl Yang

W XIX wieku pewien chłopiec z Yongnian w prowincji Hebei od najmłodszych lat pobierał nauki Taiji u Chena Changxinga. Gorliwie ucząc się, dzieciństwo spędził poza rodzinnym miastem -- w dolinie Chenjia.

Gdy już dorósł i opanował sztukę Taiji Quan stylu Chen, powrócił do domu, aby tam przekazywać dalej swoją wiedzę i umiejętności. Jednak styl Chen okazał się zbyt trudny dla większości mieszkańców i niezbędne okazały się pewne zmiany.

Młody nauczyciel wyrzucił z formy takie elementy jak wyzwalanie siły, wyskoki oraz uderzenia, tupnięcia nogami. Jego syn a następnie jego wnuk jeszcze bardziej uprościli i skrócili znane formy.

Niebawem utworzona przez wnuka forma została formalnie uznana za reprezentacyjną dla nowo powstałego stylu. Nazwano go Yang od imienia owego nauczyciela, którego poznaliśmy na początku tej opowieści. Yang Luchan (1800-1873), jak brzmiało jego pełne imię i nazwisko, jako pierwszy zauważył potrzebę dostosowania ćwiczeń do ludzkich możliwości i oczekiwań, i to właśnie dzięki jego zmianom styl Yang do dziś pozostaje bezkonkurencyjny pod względem liczby entuzjastów na całym świecie.

Jego wizytówką są wygodne pozycje, prostota i praktyczność zastosowań. Styl Yang oferuje ćwiczącemu pewien kompromis między łagodnymi ruchami a niezbędną w walce siłą. Ćwiczący jest zawsze zrelaksowany, dlatego w jego ruchach widać wyjątkową miękkość, która płynnie i niemal niezauważalnie przechodzi w twardość i siłę. W samym stylu Yang wyróżnia się jeszcze trzy podgrupy stylowe związane z niską, średnią lub wysoką postawą ciała. Każda jednak o akceptowalnym poziomie trudności i równie wysokiej atrakcyjności dla ćwiczącego.

W naszej Akademii nauczamy nowego stylu (zwanego odmianą Pekińską) i tradycyjnego stylu Yang z przekazu Mistrza Cui Zhongsana